KARMA

"Sen iyi karmaya mı inanıyorsun , kötü karmaya mı anne? " diye sordu çocuk. 

Bu çocuk karma ne demek nereden öğrendi?
Ben karmaya inanır mıyım?
Kötü not aldı da onu mu kötü karmaya bağlayacak acaba ?
Secret diye salak bir kitap okumuştum , o sayılır mı ?
Ying Yang tabiri bana daha akla yakın gelir hep.
Ying Yang desem onu da bilir mi ?
Kabartma tozu pastayı ne kadar kabartır?

Anne tüm bu sorulara dalıp gitmişti halbuki.

"Ben kötü Karneye inanıyorum ! " diye atıldı baba kişisi. 

Karma biraz da kendi kalene gol atmak değil miydi? :))

Günaydın güzel insanlar ...

Retro

Eskiye olan sevdam çok eskilere dayanmasa da , yıllar sonra işte tam da ada vapurunda gördüğüm , cep telefonu elinde , telefon defteri kucağında numara çeviren bu amca gibi olma hayallerim var.

Teknolojiye diren , alışkanlıklardan taviz verme!
Hep retro koksun dünyan !

Dipnot: Kırılan klozetin yerine beğendiğim yenisinin adının "Retro" olmasının konumuzla ilgisi yok. Hele ki Memo'nun koskoca klozeti musluğu su kaçırıyor ben bunu tamir ederim derken kırmasının hiç mi hiç ilgisi yok. Yoksa var mı ?

İnsan bir merak eder

O kadar ağladım burada evlilik yıldönümüzü unuttum diye
Tarihi bulduk , kutladık
Bi sormadınız nasıl geçti diye
Vallahi teessüf ederim
Hatta ettim bile :)

Siz sormadınız ama ben anlatayım ;

Sabah bir sesle uyandım , o da ne biri bana kahvaltı mı hazırlıyordu!

Bir kaç dakika sonra elinde tepsi içinde çiçekler Memo göründü

Sen mantarlı omlet seversin diye mantarlı yaptım ama istersen başka da hazırlayabilirim dedi

Temsili Fotoğraf :) 

Yok dedim olur mu ? Çok mesudum şu an

Dur dedi hediyeni de vereyim daha da mesut ol

Hadi canım! Mırtaza günlerdir ortada yoktu demek sebebi buymuş. Yeni arabaya isim düşünmeye başlamalı ...
Tüm gün aylak aylak gezdik sonra , canımız istedi kahve içtik canımız istedi sahilde yürüdük ...

Bebek gibi baktı bütün gün bana  , nerede yemek yiyeceğimizden ne giyeceğimize kadar her şeyi organize etmiş.

Bütün gün bir ilgi bir ihtimam sormayın!

Akşama Mana'ya gittik Karaköy'de bilmeyen var ise Mana favorimdir.
Menüsünden onlarca çeşit rakısı olan bir mekan nasıl favorim olmasın.
O muhteşem mezeleri , müzikleri o sevimli meyhane atmosferi ...
Yine 8-10 tabak Mutabbel yedim yine sanırım , sırf onu yemeye gidilir benden söylemesi ...
Müzeyyen Senar mı o ?
Bütün gece deli gibi gülüp oynayıp , sohbet ediyoruz.

Sonra dedik gel bi Selfie yapalım ;

Yaaa inandınız mı gerçekten bizim böylesi romantik bir gün geçirebileceğimize!

Sabah değil öğlen 1 de uyandık , en yakın Kitchenette 'e attık kendimizi kahvaltı yaptık ve yolları ayırdık. Erkek kişisi küçük erkek kişisi ile sinemaya giderken dişi kişisi gününü gün etti.

Günün geri kalanında iletişim kurulmadı.

Romantik yıl dönümü yemeğine bizi bizden çok düşünen dostlarımızın yolladığı özel aracımızda şampanya içilerek gidildi.

Yemek pek tabi baş başa yenmedi , dostların olmadıkça hayatın ne anlamı var ki!

Mana için yazdıklarım gerçek ama bak! Gidip orada yemek yiyin , Ata kadehte Göbek rakısı içip efsane lezzette beyaz leblebileri yutarken Müzeyyen Senar Huysuz ve Tatlı Kadın desin beni hatırlayın.

Dip not: Üç günlük yokluğun ardından Mırtaza eve geri döndü, yeni araba falan yok!
Dibin dibi not : Birbirimize hediye bile almamışız , adam olmaz bizden yeminle!

Yıl Dönümü

10 yıldır evliyiz. 

Gel de bize sor nasıl evliyiz :) 

Evlilik bir denge meselesi ;

Tek bir örnek verip susacağım.... 

Bundan birkaç gün önce Memo durup dururken dedi ki 

"Ya aşkım bu yıl bir değişiklik yapıp evlilik yıl dönümüzde şöyle güzel bir plan yapalım. Yurtdışına bile gidebiliriz 2 günlüğüne ya da en kötü başbaşa yemek yiyelim. "

İnanmış adam adamış kendini ... 

Ben " Evet aşkım ya süper olur, ne yapsak acaba ? Kaçıncı yıl olacak şimdi ?" 

Hesaplamalar yapılır ... 

Memo "Vay be 10. yıla gireceğiz!   "

Aradan bir kaç dakika geçer... Bir sessizlik ... 

Memo bombayı patlatır....

Aşkım tarih neydi? 

Buradaki bomba zannetmeyin ki Memo'nun tarihi hatırlamaması !
Buradaki asıl  bomba benim cevabım;

Bilmiyorum ki canım ya akşam eve gidince evlilik cüzdanına bakarım. Mart ayı olduğuna eminim ama gününü ben de hatırlamıyorum :)

Ve sonuç ; Kahramanımız eve gittiğinde evlilik cüzdanını bulamaz... Konuşmanın üzerinden haftalar geçmesine rağmen ikisi de hala kimse evlilik tarihini hatırlamamaktadır...

Dip soru: Evlilik cüzdanı nereden çıkartılıyor  bilen var mı ?

Bomba soru : Okuyup da evlilik tarihimizi hatırlayan varsa sevabına yazabilir mi? :)

Ama Gülmeyin Ama! 

 

Kayıp

Evde bir tencere kayıp.
Bakılabilecek her yere baktım.
Buzdolabı , bulaşık makinası , mutfak dolapları...
Ve hatta mutfakta balkon , salonda konsolun içi !

Geçen yıllardı her zaman aynı yerinde duran banyo paspaslarımı bulamamıştım.
Aradım taradım yine böyle günlerce
Paspas yani adı üstünde ne kadar absürt bir yere gitmiş olabilir değil mi ?
Yok bulamadım.

Şimdi yazarken aklıma geldi Tupper dan aldığım rondom vardı mavi kocaman bişi
Onu da bulamıyorum ben uzun zamandır!

Geçtiğimiz Pazar Can ile sabah erkenden evi terk ettik , gezdik dolaştık falan akşamüstü döndük eve.
Bir şey atmak için çöpün kapağını kaldırdım , içinde sabah çıkarttığım çoraplar!
Onlar bana bakıyor ben onlara böle melül melül

Sakince salona yöneldim.
-Aşkım çoraplarım neden çöpte acaba bir fikrin var mı ?
- Yooo, ben atmadım!
- Aşkım ayağımdan çıkarttığım çorapları çöpe atmam için önümde en az 30-35 yıl var. O da iyi ihtimalle Alzheimer olursam ...
- Ya tamam , çok eskimişti attım ben onu gider alırız yenilerini nerden istersen!

Böylesi korkuyorum blog , eminin  tencereyi de o attı ama korkusundan itiraf etmiyor :))

Eskimekten korkar oldum yeminle ...
Bi gün bi uyanacağım , altımda yatak sokaktayım!
"E aşkım ama sen de çok eskimiştin gider yenisini alırız"  diyecek ...

Eksik bir şey var

Malum taşınalı şunun şurasında 5-6 ay oluyor. Pek tabi evin eksiği bitmiyor.

Daha taşınmadan başladık 

mutfakta dolap eksik 

kombi eksik 

çocuklara dolap eksik 

banyoya o , bu , şu 

mutfağa ocak  

Taşındık hala bir şeyler eksik

Mutfağa masa 

Banyoya dolap 

Yatak Odasına kitaplık 

Hole halı 

Salona Avize  

hadi dedik bunlar zamanla hallolur ama hala bir eksik...

İçimiz nasıl içimizi yiyor anlatamam!

Çıldıracak seviyeye geldik artık , "bu evde bir eksik var ama ne?"  diye referandum başlattık o derece.

Ve dün gece Memo eve öyle bir şey ile geldi ki !

Sabah uyandığımızda artık hiçbir şey eskisi gibi değildi! 

Artık evimizin baş köşesinde  işte bu tanımlanamayan cisim vardı...

Buradan ızdırabımıza çare bulduğu için eşime sevgilerimi iletiyorum :)

Koleksiyoner

Bugün size klasik bir koleksiyondan bahsederek yüzünüzde hafif tebessüm , hafızanızda “ah ah ben de yapardım” tınısı yaratmak gibi bir amacım yok bilesiniz.

Bahsedeceğim koleksiyon çok farklı, çok çarpıcı ve ışıltı verici ve hatta beyazlatıcı bununla kalmayıp bol miktarda ferahlatıcı…

Merak ettiniz di mi ? Bekleyin değecek…

Ben her normal 90 lar çocuğu gibi poşet-peçete-pul koleksiyonu yaptım, Özgünüm sandım , büyüdüm evlendim vs. zaman hızla akıp geçti .

İnsan evlendiği kişiyi yüzyıl geçse tam olarak tanıyamıyor derler ya cidden doğru .Evet evet bahsettiğim kolleksiyoner eşimin ta kendisi.

İlk başlarda herşey normaldi. Sonra iş dolayısı ile az biraz yurt dışı seyahatleri yapmaya başladı. En uzun uçuşu olan İST-DUBLİN :) uçuşunu geçtiğimiz ay gerçekleştirdi. Havada fazla kalmanın yan etkisi olarak düşündüğüm koleksiyon merakı tam da bu uçuş sonrası patlak verdi.

4 günlük yurtdışı seyahati sonrasında yurda dönen ünlü kolleksiyoner M.Ş. heyacan ile onu bekleyen ve oturup melül melül “acaba paketlerde bizim için neler var “ diyerek meraktan kıvranan eşi D.Ş ve oğlu C.Ş nin eline 1 er tüp diş macununu tutuşturdu.

Evet yanlış okumadınız DİŞ MACUNU …  Aptal suratlarımız her şeyi anlatmış olacak ki açıklama yapma gereği duydu ki bence keşke hiç duymasaydı. “ 1,5 € muş bunlar burda 10-12 tl ye alıyoruz!”

O an tanrıya diş macunu kolileri ile dönmediği için şükretmekten başka bir şansımız olmadığınının farkındaydım. Ve ne yalan söyleyeyim şükretmedim değil.

Bu diş macunlarının geyiği çoook yapıldı ve yapılacak. Daha bu başlangıç , derkennn …..

Barselona seyahatimizin zamanı geldi. Yedik ,içemedik  ,eğlenemedik ve döndük İğrenç sevimsiz(bu başka bir yazı konusu) Barselona dan dönüp valizleri boşaltırken bir de ne göreyim hani korku filmlerindeki attın sandığın eşyayı yanı başında bulursun ya heh işte tam öyle , işte tam valizin dibinde , bana şirin şirin göz kırpıyor. Ne mi ?

Tabi ki 2 kutu İspanyol Diş Macunu :) 

Velhasıl ben beyimi böyle kabullendim :P  Elalem magnet kapıp gelirken bizimki diş macunu topluyor. Hayır zaten magneti takacaksın  dolaba bi faydası yok yıllarca duracak öyle ,diş macunları en azından işe yarıyor di mi ama :)) (imza: Pollydamla)

Sonuç olarak diş macunlarını kullanmıyoruz ,saklıyoruz. İleri de büyük bir banyomuz olur ise bir köşesinde sergilemek gibi hayallerim var.Ya da torunlarımıza bırakırız ,henüz tam kararımızı vermiş değiliz.

Ama ilk önce M.Ş nin çocukluğuna inip diş macununa olan zaafını araştırmam lazım.

 

Zira kendisini şöyle bir durumda bulmaktan korkar oldum ;

Kim size biz normaliz dedi ki ;)

Sizin var mı böyle tuhaf koleksiyon eşyalarınız,hadi itiraf edin :)

Not: Fotoğraf Pinterest den alıntıdır.

Cuma Sohbetleri

Sizi bilmem ama Mayıs bize yenilgiler ile geldi. Ayıp da etti …

Pazartesi gecesi  Memo’nun heyecanla beklediği Kokteyl  yarışmasında hüsrana uğradık :( Dağılmış vaziyette eve döndük … Anladım ki benim kocacım yenilmeye tahammülü olmayangillerden miş. Neredeyse sabah kadar oturup bön bön birbirimize baktık.Tüm gece Memoyu oğlu ile gireceği  psikolojik savaşa hazırladım. Güçlü görün yenmeninde yenilmenin de önemli olduğunu öğrenmeli (alt metin : bir gün yenilirse senin gibi dağılmasın ) .

                                                               

 

Sabah oldu , Can uyandı.

Can: Baba yarışman ne oldu?

Baba: Yenildim oğlum. (Zannedersin Fatih Sultan Mehmet İstanbulu alamadı)

Can: Her zaman kazanamazsın ki baba , takılma bu kadar!

Vay be dedim , ne çocuk yapmışım yarabbim!!! ( her durumdan kendime pay çıkartırım,affetmem) Gurur duyduk oğlumuzla , yolumuza devam ettik… 

Dün akşam maç için erkenden evdeydik. Can beyin Tüm maçlarda giydiği formasının kirli olduğunu fark edince son sürat yıkadık , kuruladık giydirdik. Maçtan önce Star ı açmadık ,hiçbir şey yokmuş gibi İntikam ı seyrettik. Totemlerin allahını yapsak da olmadı beceremedik :( Speedy Gonzales de Benfica lıydı galiba o ne hız arkadaşım ! Sonuç olarak Bir hafta da 2. kez yenilmeyi öğrendik. Gökhan a hepimiz çok ,çok üzüldük. O anlar evde ölüm sessizliği oldu ,donduk kaldık. Çok Korktuk öylece yere düştüğünde , Kendi ailesini düşünemiyorum o an:S

 

Kısacası biz bu hafta sevimsiz bir hafta geçirdik.

Haftasonu bunu kırmak için çabalayacağız, Cumartesi şeker kuzi’min kına gecesi ve Pazar   günü #BalkopuguileBloggerlarBulusuyor etkinliği var. Çok keyif vaad eden planlarım var anlayacağınız.

Yeni aldığım perdelerin yarın sabah balkonumda olacağını ve Balkon sefalarımızın başlayacağını da düşünürsek , hayat yaşamaya değer be! İnstagramda bol Blush , Bol manzaralı fotolar vaad ediyorum buyrun gelin.

Çenem düştü , e ben  sonuç paragrafına geçeyim o zaman.

Ah bir dakika , sonuca geçmeden Haziran sonunda sünnet olacak bir erkek çocuğu annesi olarak sünnetin yapılacağı yere ufolar indirmeyi düşünüyorum. Uzaylılara da palyaço kıyafeti giydireceğim. Çocuklara kanat takıp uçuracağım, kırmızı kar yağdırıp ,Kulelerden atlatacağım. Evet düşündükçe çığrımdan çıkıyorum. Ama bu söylediklerimi yapmayacağım anlamına gelmez di mi ? Çocukların hayatlarında yaşayabieceği en çılgı parti olsun istiyorum. Sanırım ben çıldırıyorum ….

Sonunda Sonuç Paragrafı:

Uzun bir yazı olunca bir yerden sonra amannn buraya kadar kimse okumaz diyor insan. Sonra ben başkalarının yazılarını okuyorum ama , başkaları da belki okur diyorsun. Yazı yazmak ne tuhaf, hem kimse okumasın hem herkes okusun istiyorsun. Okuyanlar okumamış gibi davransın ama okuduklarından da haberim olsun istiyorsun.

Çok karmaşık oldu di mi ? Dua edin kitap yazmıyorum. Ben kitap yazsam o kitabı hepinizin başucuna gizlice koyar, okudunuz mu diye sınav da yapardım.

Şakası bir yana hala okuyan kişi İyi ki varsın  :) Varsan tabi …