Metropol Horozu

Her sey o sabah saatler 3:15'i gosterdiginde , horozun sevimsiz "üüüürürürüü"sü ne uyanmamla basladi!
Evet, 3;15 sabah değildi. Yani bana gore değildi ama horoza gore belli ki öyleydi.

Ya horoz yaniliyordu ya ben. 

Bunun cevabını yine -bana göre zamansız öten horozun pek de iyi anlasamadığı - zaman verecekti.
Gun ağardı , tum telaşlar kum oldu aktı üzerimize. Horoz falan kalmamıştı aklımda.
Taa ki bir sonraki sabah 3:25 e kadar!
Ilk gözümü actığımda horozun 10 dakika geciktiğini dusundum.
Sonra Istanbulun göbeğinde oturduğumuzu, muhtemelen birkac km ötedeki  en luks gece kulüplerinde su an eğlencenin dibine vurulduğunu ,  plaza insanlari hemen hemen dibimizdeki cam satolarini doldurmalarina sadece birkac saat kaldigini dusundum.
Sehrin en göbeğindeydik , ben ve horoz! Onun Üürürürüüüü leri ve benim homurtularim.
Ertesi sabah olacak o kumesin onunden yakinindan belki de kimler kimler gececekti. Insanlar karton bardakli kahvelerine kosacak , bu horoz o kahve kokusunu duyacak ama bi üüürürrürüüü demeyecekti.

Biliyorum tek garezi banaydi. 

Bu sabah yolda karsilastik!
Sanki yaptigi herseyin farkindaydi , öyle mağrur , öyle fettan bakışlı! Bembeyaz cüssesine oranla kıpkırmızı gıdılı.
Bagaja atıp tenha kıyılarda bırakmak şu satırları yazarken aklıma geldiği için kızgınım kendime!
Kurtuluş planlarim baslamıştı. Ya o kazanacakti bu zaferi ya ben.

Bu artik bir onur mucadelesiydi 

Bir  horozun kaç yıl yaşadığını araştırdım ilk önce. Sonra okuduğum seçeneklerde metropol horozundan bahsedilmiyordu , yol yakınken vazgeçtim.

Lanetlenmekten de korkmus olabilirim

Kesip yesek dedim sonra , hirsim geçer belki. Sordum dedim "Yenir mi horoz" , vazgectim.

Fare zehiri en kisa ve zekice çözüm gibi göründü sonra. Hem ecelini beklemeyecektim hem de elimi kana bulamama gerek kalmayacaktı !

Bu akşamüstü eve geldiğimde yolumu kesti yine, gözümün içine baka baka üürürürürürüüüülemeye basladi!

Entrika dizilerindeki kotu karakterdi adeta. 

Dedim ki;
-Gül sen gül , herkes uyusun görüşeceğiz!
Anladi sanki totosunu döndü gitti.
Baktım sahibine koşuyor. Kadin buna sarıldığı gibi sevmeye basladi
- Oy benim canim , guzel oglum , oyy tuylerine kurban

Aklima 4-5 yaslarindayken anneannemin kömürlükte ben cok seviyorum diye besledigi horozum geldi. Adi Kara Fatma'ydi.  Öldü mü kayboldu mu hatirlamiyorum ama yokluguna cok üzüldügümü dün gibi hatirladim.

Azad ettim seni horoz , Kara Fatma'ma sukret.
Bu gecenin sabahinda da ayni sefkatle uyanabilirsem tabi!!
Gerginim :S