8 yaşında bir oğlum var. Sıkı da Fenerbahçeli! Benden de başka türlüsü olamazdı zaten ya neyse konumuz bu değil.
Her maç öncesinde böyle dua ederiz biz.
Bizim evde Lig TV açık olmaz , eğer maç izlenecek ise maçı satın alırız.
Dün akşam da keskin hesaplar yaptım , maç bitiş saati uyku saatini etkilemeyeceğinden maçı izlemesine izin verdim. Gözlerinde ki sevince bakılırsa ne de iyi ettim!
Babamız kendine Galatasaraylı diyor ama ilk 11 i say de sayamaz o kadar ilgisiz futbola.
Ama biz yine de sıkı iki Fenerli olarak yanımızda bir Galatasaraylı ile maç izlemekten acayip zevk alıyoruz o an.
Taa ki sahadaki gerginlikler başlayana kadar…
Son dakikalarda yaşanan kavgaları izlerken
- Fenerbahçeli olduğum için utandım
- Oğluma maçı seyrettirdiğim için pişman oldum
Kim haklı kim haksız onu bilemem çünkü çok göreceli bir kavram. Ben çuvaldızı kendime batırırım ki zaten beni kendi oyuncularım ilgilendirir ,Kaptan bantı kolundayken bu kadar agresif olamazsın bana göre. Bu gerginliğinin sahada kalmayacağını bilecek kadar akıllıyız hepimiz, O stadda aileler ,çocuklar var.
Ve en önemlisi o stadda benim de kardeşim var.
Dün akşam benim kardeşimi beklediğim gibi Annesi ya da ablası Burak’ı bekliyordu. Benim kardeşim de metrobüs ile evine dönüyor maç sonunda ,o bekleyişi iyi bilirim anlayacağınız.
İçiniz içinizi yer çünkü futbol un sahada kalmadığını bilirsiniz.
Dün sırf Fenerli diye tek laf etmeden bıçaklandı Burak, benim kardeşim de olabilirdi oğlum da ya da sizin eşiniz … Galatasaraylı da olabilirdi Beşiktaşlı da …
Twitter da ve diğer sosyal platformda en edepli bildiklerimiz yenildikleri için , en değer verdiklerimiz yendikleri için alenen ana avrat küfür ettiler dün gece!
Dün gece bir Burak öldü , Dün gece birbirimize karşı saygımız öldü , Dün gece benim Futbol aşkım öldü…
Futbol buysa ben yokum!
