Bundan tam 1 hafta önce sabah 7.30 civarı ,evden çıkılmış sohbet muhabbet yola koyulunmuş.
Karşı şeritten bir okul servisi geliyor. Bir bakıyorum ki Yaşlı bir teyze kullanıyor servisi, nasıl hoşuma gidiyor. “Helal olsun teyzeye bee” diyorum. Gülümseyerek izliyorum aynadan gidişini. Günlerdir de aklımda bi resmini çeksem diyorum yazarım blogda.
Bu sabah geç kalınmış ,evden koşarak çıkılmış bir telaşla siteden çıkıyoruz ki bir kaza var ilerde. Ay diyorum okul servisi olmasa bari yazık çocuklar falan.
Yaklaştıkça görüyoruz ki önemli bir kaza değil. Neyse ki ufak bir hasar var servis arabasında derken bir bakıyorum direksiyonda o teyze! Nazar değdirilir de bu kadar da değdirilmez ,Pes bana yani.
Nasıl bir vicdan azabıdır sabah sabah. Nasıl üzüldüm öyle direksiyonda onu görünce çarptığı kaldırımdan indirmeye çalışıyordu arabasını.
Yani Dilimi eşşek arıları soksa az bana böyle bişi lazım






