Tuhaf

Dün malumunuz üzerine asistanlık hayatımın en absürt olayına imzamı atarak patronumu evlendirdim.
Zira ilk defa başıma geliyor.
Ama herkes sakin olsun Ankaranın Bağlarında  karşılıklı göbek atmadık.
Sonuçta birbirimize olan saygının dibin görmeyi ikimiz de istemeyiz :)

Ama size anlatacağım tuhaflık bu değil.
Ben düğün dernek olaylarına oldum olası karşı olduğumdan hep uzak dururum.
Bunun için böyle bir şeyden ilk defa haberim oldu.

Düğünün ilerleyen saatleri herkes Ankaranın Bağlarına bağlamış pistte göbek atarken mekanı terk etmenin vaktinin geldiğini anladığım o dakika vestiyerden paltomu aldım , kapıya yöneldim ki...
Bir ses ile irkildim.
ATATÜRK'ün sesi ile ...
10. Yıl Marşı çalmaya başladı salonda.
Ben kapıda durdum , ilk önce şöyle düşündüm gelin İzmirli , demek ki İzmir de düğünlerde bir gelenek bu.
Zannettim ki hep beraber söyleyeceğiz.
Sonra bir baktım yeni bir düzenleme yapılmış parçaya
Sadece başta ATATÜRK konuşuyor , marşın sözleri  kalkmış yerine müzikle biraz oynanmış ve ortaya herkesin göbek atmaya devam ettiği garip bir şey çıkmış.

Sizi bilmem ama ben çok yadırgadım.
Yakıştıramadım.
Düğün ve 10. yıl marşını aynı kefeye bir türlü koyamadım.

Benim için çok Tuhaf bir deneyimdi.

Dost Olmak

Ona birşey olmasın sakın diye gözünün içine bakmaktır ...
Tek boy fotoğrafının dostun düşmesin diye ellerinden tuttuğun an çekilmesidir.



Hayatının en anlamlı imzalarından birini atmak demektir...


Evlilik cüzdanına ondan çok sevinmektir...


Her an kaynatabilecek bir mevzu var demektir...


Gerekirse kapısında nöbet tutmak ;


Ayakkabısını hazırlamak,bekarları unutmamak demektir...



Muhteşem dörtlü olmak demektir...




Koskoca 2 gün canın arkadaşın için koşturup,didinip yanyana bir boy fotoğraf çektirmeyi unutmak demektir....

Ve en önemlisi Eniştenin bu resme alışmaya çalışması demektir...Her kim bir dost ile evlenirse onlara yalnızlık haramdır.. Diğer dost Bonus olarak her kareye yapışmış demektir :)))


Bazen de eski günleri hatırlayıp gülümsemektir...


Seni çok çok çokkk seviyorum canım...