Sekerpare sayesinde yillardir methini cok duydugum Engin ALKAN'i sahnede ilk kez izledim.
Bir Ali Poyrazoglu'na mest olmustum simdi bir de Engin Alkan'a hayran oldum. Bu kadar guzel oynamak , bu kadar guzel yonetmek, boylesi guzel jestler mimikler ... Off diyorum.
Oyunun sonunda istedim ki 5 cift daha elim olsun daha cok alkislayayabileyim. Islik calmayi beceremedigim icin kendime kizdigim nadir anlardandi gercekten :)
Bir kere oyun boyunca siz izlerken ne kadar egleniyorsaniz oyuncular sizden 10 kat daha cok egleniyor, hissediyorsunuz bunu.
Ve sikca oyunun disina cikiliyor ki bence buyuk cesaret isi. Yani oyuncular bir sahnede cekirdek citletirken caniniz istemistir diye orkestraya cekirdek ikram edebiliyor.
Ya da bir oyuncu sahnenin bu kadar merdivenli olmasi sartti sanki diye soylenirken digeri sahnenin donebilmesi hakkinda 'Bakin simdi ne kadar cabuk eve gidecegim, teknoloji neyse ki cok gelisti' diyerek aslinda sadece oyun oynamadiklarini, sizin 3 saatinizi nasil dolu dolu ele gecirdiklerini hissettiriyorlar.
Oyun muzikal ve ben buyuk bir muzikal hayraniyim. Hani elimde olsa her filmi her oyunu veya hayati muzikal yasamayi tercih ederim. Gerek sahnede gerek tv de bir suru muzikal izledim bu gune kadar ama ben hayatimda bu kadar guzel sesli muzikal oyunculari izlemedim. Zannedersin sahnede bir Ceylan Ertem, bir Cem Adrian var , sarki soylerlerken susmasinlar istedim. Hani oyundan sonra surada konser veriyoruz deseler kalirsin oyle guzel.
Bayildim!
Cok Bayildim!
Acayip Bayildim!
Hayatim boyunca izledigim oyunlarin hepsini hatirlamiyorum belki ama bu kadar cok sevdigim baska bir oyun var miydi bilmiyorum. Tabi ki Engin Alkan'in bunda buyuk rolu var.
Engin Alkan'i Ben Olmeden Blogu sahibi sevgili Guven anlata anlata bitiremezdi, hak verdim kendisine.
Oyunu kesinlikle izlemelisiniz, 3 saat degil 30 saat de olsa izlemelisiniz.
Engin Alkan'in oyunun tanitim kitapcigindaki yazisi ile sizi basbasa birakiyorum;
*Bu bir "Tiyatro, umuttur" yazisidir...
